МИЉЕНКО ЈЕРГОВИЌ

Миљенко Јерговиќ е еден од најзначајните писатели во регионот на поранешна Југославија. Тој е роден во 1966 година во Сараево, а денес живее во Загреб. Автор е на повеќе од 30 романи, збирки раскази и поетски изданија. Добитник е на голем број национални и меѓународни книжевни награди, како наградата за мир „Ерих Марија Ремарк“ (1995), Италијанската Premio Grinzane Cavour (2003), Ангелската книжевна награда за најдобар роман во Средна Европа (Полска, 2012) и наградата „Његош“ (2015). Тој е најчитаниот автор во регионот.

БРАГИ ОЛАФСОН

Роден е во Рејкјавик на 11 август, 1962 година. Работел како банкарски службеник, поштар, продавач, музичар и новинар. Тој е ко-сопственик на издавачката куќа
Smekkleysa sm.hf (Bad Taste Ltd), основана во 1986 година, која е издавач на популарна музика, џез, модерна исландска музика и историски снимки од Исланд. Романите на Браги, „Денови за одмор“ и „Миленичињата“, биле во потесен избор за две главни литературни награди во Исланд. Романот „Игри“, во март 2005 година, ја добил наградата
за литература DV и бил избран за најдобар роман во 2004 година од здружението на исландските книжари. Неговиот роман „Амбасадор“, во 2006 година, ја добил наградата на исландските книжари и истата година бил номиниран за Исландската книжевна награда, а во 2007 година за наградата на Литературниот нордиски совет. Романот на Браги „Писмо на намера“, во 2010 година, бил номиниран
за Исландската книжевна награда.
„Амбасадор“ е објавен од Open Letter во 2010 година и има добиено многу поволни критики. Романот, исто така, е објавен од Атина, Данска и С. Фишер Ферлаг, Германија и во други земји. Филмските права се продадени на исландска филмска компанија.

ВЛАДА УРОШЕВИЌ

Влада Урошевиќ (Скопје 1934), поет, прозаист, есеист, антологичар, преведувач и универзитетски професор (компаративна книжевност). Тој е член на Македонската академија на науките и уметностите, Српската академија на науките и уметностите, Европската поетска академија (Луксембург), „Академијата Маларме“ во Париз, Европската академија на науките и уметностите (Салцбург), Словенската академија за поезија и уметност (Варна) и на Македонскиот ПЕН центар.
На македонската литературна сцена се појавил во 1954 година.
Поезија: Еден друг град (1959), Невиделица (1962), Летен дожд (1967), Ѕвездена терезија (1973), Нуркачко ѕвоно (1975), Сонувачот и празнината (1979), Хипнополис (1986), Ризиците на занаетот ( 1993), Мане, Тецел, Фарес (2002), Тајното злато (2016 година). Романи: Вкусот на праските (1965), Мојата роднина Емилија (1994), Дворскиот поет во апарат за летање (1996), Дива лига (2000), Невестата на змејот (2008).
Раскази: Знаци (1969), Ноќниот пајтон (1972), Лов на еднорози (1983), Седмата страна на коцката (2010), Тајната мисија (2013).
Забелешки и патописи: Алдебаран (1991), Париски приказни (1997), Патем (2017).
Есеи: Врсници (1971), Мрежа на неуловливото (1980), Нишката на Аријадна (1986), Подземна палата (1987), Демони и галаксии (1988), Митската оска на светот (1993), Астролаб (2001).
Уметнички книги: Чуда и чудовишта (2001), Измислени светови (2003).
Антологии: Црниот бик на летото - избрана поезија од македонски поети од помладата генерација(1963), Француска поезија - ХХ век. Антологија на современата француска поезија од Аполинер до денес (1972), Црна кула - фантастичен расказ во југословенска литература (1976), Модерна француска поезија - претходници и современици (1980), Големата авантура: францускиот надреализам (1993), Шуми под морето, антологија на кратката прозна форма во француската литература (1994), Златна книга на француската поезија (1996), Седум француски поети (2001).
На македонски ги превел: Жерар де Нервал, Ш. Бодлер, А. Рембо, Г. Аполинер, А. Бретон, П. Елуард, Х. Мишо, А. Боске...
За неговите литературни заслуги, француската влада го именуваше за Витез од редот на уметноста и литературата.
За неговата литературни заслуги, тој ги доби следните награди: „Браќа Миладиновци“, „Григор Прличев“, „Кирил Пејчиновиќ“, „Рацин“итн. Неговите книги се објавени на повеќе светски јазици.

НАТАША КРАМБЕРГЕР

Наташа Крамбергер (Марибор, 1983) е писател, новинар и културен продуцент, која живее помеѓу меѓу Јуровски Дол (Словенија) и Берлин (Германија). Таа е првиот словенечки автор, добитник на Наградата за литература на Европската Унија; нејзините дела се преведени на голем број јазици и објавени во целиот свет.
Таа го објавила својот прв роман „Небо во капини“ во 2007 година и тој со големо воодушевување бил прифатен од јавноста и критиката. Романот влегол во потесен избор за Кresnik – награда за најдобар словенечки роман за 2008 година и ја добил Наградата на Европската Унија за литература во 2010 година Во 2011 година, Крамбергер го објавилa „Некои војници“, роман во стихови и слики, во 2014 година, ја објавила збирката на есеи и репортажи за Берлин и други места „Без ѕидови“, а во 2016 година „Мали странци“, поетска збирка на раскази и песни од регионот на словенечкото малцинство Benečijai>, во Италија.
Крамбергер соработува со повеќе весници и списанија во Словенија и Германија, пишува есеи, книжевни репортажи и коментари. Покрај пишувањето, таа се интересира и за социјална екологија и е активна во еколошкиот и уметнички колектив Зелена централа, www.zelenacentrala.eu. Автор е на повеќе пати наградената креативна идеја Чанти со приказни, и има биодинамична фарма во Јуровски Дол.

МУРАТ ЃУЛСОЈ

Мурат Ѓулсој (роден 1967) ја започнал својата книжевна кариера како издавач и писател во двомесечното списание Hayalet Gemi (Брод со духови) во 1992. Неговите дела ги истражуваат мета-фикционалните потенцијали на самосвеста со заплетите на „страниците кои се вртат“. Тој, исто така, создава интерактивни хипертекстови за новите начини на нарација кај интернет истражувањата. Ѓулсој досега има објавено 11 книги во Турција. Покрај раскази, тој има три романи на тема модерните мајстори како Кафка, Борхес, Еко, Стерн, Фаулс и Орхан Памук. Добитник е на најпрестижните државни книжевни награди. Освен како писател, тој, исто така, работи како: инженер по биомедицински науки, психолог и наставник по креативно пишување. Претседател е на издавачкиот одбор на Универзитетот „Богазичи“. Stehlen Sie dieses Buch е прва книга преведена на германски јазик (Literaturca Verlag). Неговиот последен роман, „Недела на добрина во Истанбул" е преведена на кинески, македонски, романски и бугарски јазик.

ВЛАДИМИР ПИШТАЛО

Владимир Пиштало е роден во Сараево во 1960.
Растел во Мостар, Краљево и Белград, каде завршил основно училиште и гимназија. Студирал право во Белград и Сараево. Со докторат на тема американска историја се стекнал на Универзитетот во Њу Хемпшир, во Соединетите американски држави.
Пред да емигрира во САД во 1993 година, работел како новинар. Во моментов, тој работи како вонреден професор по либерални уметности на Колеџот „Бекер“ во Масачусетс, каде што предава историја на САД и светска историја.
Има објавено 11 книги белетристика, од поетска проза до романи. Неговите раскази се вклучени во сите поголеми антологии на српската проза.
Неговата книга „Тесла, портрет со маски" е објавена во 2015 година, во издание на „Грејволф прес“. Првото издание е продадено за помалку од три месеци. Книгата веќе има добиено голем број на позитивни критички осврти во американскиот печат. „Тесла, портрет со маски" се предвидува да биде објавена и во Шпанија и во Турција следната година. Објавена е на словенечки, турски, хрватски, чешки, словачки, унгарски, руски, романски, бугарски и на македонски јазик.
Неговиот роман „Милениум во Белград" е преведен на француски, германски, италијански, бугарски и на македонски јазик.
Пиштало ја доби наградата „Милош Ѓуриќ" за преводот на песните на Чарлс Симиќ. Неговиот роман „Тесла, портрет со маски" е добитник на книжевната награда на „НИН“, најпрестижната книжевна награда во Србија, за најдобар роман во 2008 година. Исто така, ја доби и наградата на Народната библиотека на Србија за најчитана книга во библиотеките во Србија во 2009 година. Неговиот роман „Милениум во Белград" беше финалист за наградата „Награда Фемина" за најдобар роман преведен во Франција помеѓу 700 преведени романи во 2008 година.
Пиштало сè уште верува дека: Реалноста е руда од која, кога ќе се измие, ги добиваме соништата.

АНТОН БАЕВ

Антон Баев (1963) е автор на голем број книги од различни жанрови: седум книги поезија, четири романи, две книги раскази, книга со филозофски фрагменти и две академски монографии. Роден е во Пловдив. Во 2009 година се стекнал со докторат на науки на Институтот за литература при Бугарската академија на науките.
Во периодот од 2000 до 2007 година бил главен и одговорен уредник на весникот „Марица“ - најголем регионален дневен весник во Бугарија, кој се издава во Пловдив. Од јули 2007 година, А. Баев има основано голем број на онлајн весници. Во 2016 година, тој бил еден од основачите на пловдивската фондација ЛИК (Фондација за литература, уметност и култура), која е фокусирана на презентација на дела на најистакнатите современи бугарски автори на повеќе јазици.
Тој е автор на романот „Американци“ (1997), кој имаше две изданија; и на книгата со филозофски фрагменти „Ноева арка“ (1999). Во 2005 година, објавил книга раскази Жени и планети, во превод на турски јазик. Таа беше проследена со уште една книга раскази Виктор Булгари (2010), кој се фокусира на животот на емигрантите од Балканот во Германија. (Есента 2017 година, избор на приказни од последните две книги се објавени на германски јазик од страна на Антеа Ферлаг во Берлин.) Во 2006 година, бил објавен вториот роман на Антон Баев Лузни од Бугарија и ја добил Пловдивската награда за литература. Романот има две изданија. Во 2014 година, се појавил третиот роман на Антон Баев Не очекувајте друго небо. Неговиот четврт роман Света крв (2016), ја добил специјалната награда на фондацијата „ Развитие“ за нов бугарски роман, во конкуренција со останати 118 учесници.