СВЕТИСЛАВ БАСАРА

Светислав Басара (1953, Бајина Башта), романсиер, раскажувач, есеист и драмски писател. Автор е на повеќе од триесет романи, збирки раскази, драми и есеи. Добитник на многу српски и меѓународни книжевни награди. По петтооктомвриските промени во Србија, беше амбасадор на СРЈ и на државната заедница на Србија и Црна Гора во Кипар. За романот “Подемот и падот на паркинсонова болест” 2007, ја доби НИН-овата награда. Неговите книги се преведени на англиски, француски, германски, италијански, унгарски, турски, словенечки, бугарски, украински...
Живее во Белград.

РОБЕРТ ПЕРИШИЌ

Роберт Перишиќ ( роден во Сплит, Хрватска) има издадено 7 книги. Двете збирки на кратки раскази (1999,2002) му ја донесоа првичната репутација во Хрватска и во соседните земји. Неговиот роман „Нашиот човек во Ирак“ (2007) ја освои наградата „Јутарни лист“ во Хрватска и има бројни преводи. Американското издание (2013) е пофалено од Џонатан Франзен, собра фантастични рецензии од „Њујоркер“ , Национално јавно радио „Сите нешта значат“ , и книжевниот додаток на „Тајмс“. Последниот роман на Перишиќ „Област без сигнал“ (орг. Подручје без сигнала, 2015) имаше одлични критики, а правата за оваа книга се продадени во повеќе земји. Перишиќ живее во Загреб.

АЈФЕР ТУНЧ

Родена во 1964 година во Адапазари. Нејзино прво дело е издадено додека сѐ уште студирала на Универзитетот за политички науки во Истанбул. Во 1989 година ја освоила престижната државна награда „Јунус Нади“ за кратки раскази. После работењето како главен и одговорен уредник во издавачката куќа „Јапи Креди“ помеѓу 1999 и 2004 год., се посветува само на пишувањето. Покрај нејзината работа на тв-сценарија, Тунч има напишано и неколку романи и збирки кратки раскази, многу од нив преведи на други јазици. „Азиз беј инцидентот“, збирка на кратки раскази, беше објавена од британскиот издавач „Истрос“ во 2013 година. Таа е добитник на наградата „Балканика“ во 2003 година.

ФРОСИНА ПАРМАКОВСКА

Фросина Пармаковска е родена во Скопје, 1985 г. Дипломирала на Филолошкиот факултет во Скопје, на катедрата за Општа и компаративна книжевност. Магистрирала на „Институтот за македонска литература“. Има објавувано раскази во книжевни списанија, а во 2013 г. го објави романот „Пишувајќи ги изгубените топки“ (Култура). Нејзиниот втор роман, „Вишнова хроника“ (2014, Или-Или) влезе во финалето за наградата Роман на годината на „Утрински Весник“. Преведен е на бугарски и украински јазик. „Одбројување“ е нејзин трет роман, за кој ја доби наградата Роман на годината за 2017 година. Член е на ДПМ од февруари 2018 година.

ЈУРИЈ ХУДОЛИН

Јуриј Худолин е роден 1973 година во Љубљана, каде што живее и работи како слободен писател, уредник, сценарист, новинар и преведувач. Кон неговите публикации се вбројуваат збирките поезија: Če je laž kralj (1991), Ajdbog in ptičvolkkača (1992), Bestije (1993), Divjanje (1994), Prividi nemirnega čudaka (1994), Govori ženska (2001), Ljubezni (2009), Žival in lakaj najdeta ljubezen (2009), Čakanje revolucije in modrosti (2013), Prištinski dnevnik (2015) како и романите Objestnost (2005), Pastorek (2008), Vrvohodec (2011), Ingrid Rosenfeld (2013), Osnove ljubezni in zla (2016), книгата куси раскази Na kolodvorski ulici nič novega (2012) и збирката колумни Pusti ti to (2005). Од хрватски, српски и босански јазик има преведено повеќе од 30 книги, освен тоа е застапен во меѓународни списанија и антологии. Неговите колумни се објавени во значајни словенечки весници и списанија, а е сценарист на четиринаесет играни и документарни филмови. Преводи на неговите книги се објавени на англиски, чешки, унгарски, хрватски, албански, српски, босански... За своето дело Јуриј Худолин е добитник на повеќе стипендиии, награди и признанија во земјата и во странство.

ЛЕЈЛА КАЛАМУЈИЌ

Родена е во Сараево во 1980 каде што и живее. Дипломирала на Катедрата за Филозофија и Социологија. Таа е автор на две збирки раскази „Анатомија на насмевката“ и „Викајте ме Естебан“. Каламујиќ е исто така автор и на современата социјална драма „Човекојадка, или како го убив моето семејство“.
Нејзината втора книга „Викајте ме Естебан“ ја освои наградта „Едо Будиша“, за најдобра книга со кратки раскази, и исто така беше во потесниот круг за Европската награда за литература во 2015. Покрај тоа, Лејла има освоено многу литературни награди за кратки раскази и била гостин на повеќе резиденции и fellowships.
Нејзините раскази се преведени на англиски, германски, словенечки, полски, романски, албански... Пишува проза, есеи и рецензии во различни списанија и на веб портали во Босна и Херцеговина и во некои од поранешните југословенски републики.